ความรักมาบอกลา

posted on 08 Sep 2009 09:56 by nanakosos in Love

น่าแปลกที่วันนี้เขียนบล๊อคตอนเช้า หลังเวลาตื่นนอน อาจเป็นเพราะความฝันของผมล่ะมั้ง ผมกลัวที่จะลืมมันถึงขนาดนี้เลยเหรอ ผมกลัวใครจะลืม ตัวเอง?

 

ผมเชื่อตามที่นักจิตวิทยาเชื่อว่า ความฝันเป็นกระจกสะท้อนความเป็นจริง เราไม่สามารถฝันในสิ่งที่เราไม่รู้ และขณะเดียวกันแม้ว่าจะดูประหลาดหรือไม่น่าเชื่อแค่ไหนก็ตาม แต่สิ่งที่เราเห็นในฝัน ก็เป็นสิ่งที่เรารับรู้ผสมผสานกับจินตนาการ

ผมฝันว่าผมคบกับผู้หญิงคนหนึ่งที่เรารู้จักกันตอนประถมและมาเจอกันอีกทีในตอนมหาลัย จริงๆเรียกได้ว่าเธอเป็นคนคบผมก่อนก็ว่าได้ โดยการลากผมไปบอกเพื่อนเธอว่าผมเป็นแฟน และผมก็นิ่งเงียบ บางดีการนิ่งเงียบอาจถือเป็นการตอบรับ

เรื่องราวต่อมาก็ไม่ได้หวานซึ้ง ไม่ได้วาบหวาม ผมอาจจะดูแปลก แต่สารภาพตามตรงแบบไม่เคยบอกใครมาก่อนว่า ถ้าผมรักใครมากๆจริง การได้ใช้เวลาร่วมกันและเชื่อใจกัน สามารถจะฝากหัวใจและชีวิตให้กันและกันได้ นับว่าเป็นความโรแมนติคที่สุดสำหรับผมแล้ว อาจจะขัดกับสัญชาติญานของผู้ชาย แต่ถ้าผมรักใครมากๆ ผมก็ต้องการหัวใจมากกว่าไม่ใช่ร่างกาย

และแล้วเธอก็พูดกับเพื่อนว่าเธอจะไปผ่าตัดพรุ่งนี้ ผมไม่รู้ว่าเธอต้องผ่าตัดพรุ่งนี้ ไม่สิ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอต้องผ่าตัด เธอไล่เพื่อนไป และหันมาหามผม เราสองคนเดินไปใต้ต้นโพธิ์ต้นหนึ่ง น่าแปลกที่มันดูคุ้นๆอย่างประหลาด

เหลือเราสองคนใต้ต้นไม้ต้นเดิมที่เราพบกันครั้งแรกเมื่อสิบกว่าปีก่อน

"ลาก่อน รักตัวเองด้วยนะ พี่จะไปแล้ว"

"พี่ไปผ่าตัดนะครับ ไม่เป็นไรหรอก ยังไงพี่ก็ต้องกลับมา"

เธอส่ายหัวเบาๆ ปอยผมหลุดออกมาด้านข้างจนต้องใช้นิ้วเกี่ยวขึ้นไปทัดหูใหม่

"พี่ไม่กลับมาแล้วดอย พี่ว่าดอยก็น่าจะรู้ดี"

มีใครเคยรู้สึกตัวในความฝันมั้ยครับ ในช่วงเวลานั้นเราจะรู้ตัวขึ้นมาได้ทันที ว่านี่เป็นความฝัน และหลังจากนั้นเราก็จะตื่น

ผมรู้ทันที่ว่านี่เป็นความฝัน

จริงๆผมน่าจะรู้ตัวตั้งนานแล้ว มีผู้หญิงคนเดียวที่ผมรู้จักตอนประถม นิสัยแบบนี้ที่เหมือนน้องสาวเอาแต่ใจ แต่บางครั้งกลับเปลี่ยนมาเป็นพี่สาวที่รักและดูแล ต้นไม้ต้นนี้ที่เราพบกันเป็นครั้งแรกมันน่าจะอยู่ที่โรงเรียนประถม ไม่ใช่ที่มหาวิทยาลัย และผมก็จบมหาลัยไปแล้วด้วย

ผมรีบมองผู้หญิงที่อยู๋ข้างหน้าผมอีกครั้ง ภาพเธอที่ผมเห็นครั้งสุดท้ายเป็นเด็กประถมและมันก็เป็นอยู่อย่างนั้น แต่ผู้หญิงคนนี้โตเป็นผู้ใหญ่และสวยเกินไปสำหรับผมด้วยซ้ำ

"พี่โตขึ้นนะครับ" ผมพูด

มองไปรอบๆ บรรยากาศหายไปแล้ว ที่นี่เหลือเพียง ผม หญิงสาว และต้นไม้เท่านั้น

"ทุกๆคนโตขึ้นดอย แม้กระทั่งความทรงจำ" เธอยิ้ม

น้ำตาผมเริ่มคลอ "ผมรู้ พี่มาลาผมอีกแล้วเหรอ เราลากันบ่อยจังเลยนะครับ"

"ถามตัวเองสิว่าทำไมพี่ต้องมาลาบ่อยๆ ดอยอาจคิดว่าเวลารอแค่สิบกว่าปี แต่เวลาว่านี้อาจจะเป็นตั้งสิบปีสำหรับใครบางคน ลืมพี่ซะเถอะ อย่าทำร้ายตัวเองอีกเลย"

มีคนจำนวนมากมายที่บอกให้ผมลืมเธอซะ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินจากปากของเธอเอง

"แต่ว่า ผม..." ผมคิดอะไรไม่ออกอีกแล้ว แม้กระทั่งตัวเธอเองยังบอกให้ผมลืมเธอ

"ทุกคนต้องเติบโตดอย เก็บความทรงจำร้ายๆไว้เป็นประสบการณ์ และเก็บความทรงจำดีๆไว้เป็นพลังงาน แต่อย่ายึดติดอยู่กับมัน ใช้มันเพื่อหาประสบการณ์และพลังงานใหม่ๆ ขึ้นชื่อว่ามนุษย์แล้วเราต้องไม่อยู่กับที่"

"ผมไม่รู้ว่าผมจะทำได้รึเปล่า"

"พี่รู้ว่าดอยต้องทำได้ เพราะพี่เชื่อใจดอยมากกกก" เธอ อ้าแขนกว้างๆเหมือนจะบอกว่ามากจริงๆนะ ผมแอบยิ้ม พี่ก็ยังมีส่วนที่เป็นเด็กอยู่เหมือนกัน 

ที่สำคัญคือเธอเชื่อใจผม นั่นเป็นสิ่งที่คนรักมีให้กัน ผมก็ควรจะเชื่อใจในการตัดสินใจของเธอด้วยสินะ

ตอนนี้แม้กระทั่งต้นไม้ก็หายไปแล้ว ผมรู้ว่าผมกำลังจะตื่น

เธอกุมมือทั้งสองข้างไว้ด้วยมือของเธอ แม้กระทั่งในความฝัน แต่ความอบอุ่นก็ถ่ายทอดมา

"หลับตาซะ"

ผมส่ายหัว ผมกลัวว่าถ้าหลับตาแล้วเธอจะหายไป

"เจ๊ บอกให้หลับตาไง เดี๋ยวนี้กล้าเถียงเหรอ!" ผมตกใจเล็กน้อย ผมเกือบลืมไปแล้วว่าเธอนิสัยแบบนี้

ผมมองหน้าเธออีกชัดๆ ถ้าเธอเติบโตขึ้นคงหน้าตาเป็นอย่างนี้สินะ ไม่สิ ไม่ใช่ ถ้า เธอคงเติบโตขึ้นในความทรงจำของผม ผู้หญิงที่ผมรักมากคนนึง ผมปิดตาลงช้าๆนำ้ตาที่คลออยู่ตอนนี้ไหลลงมาเป็นสาย

 "ดีมาก เชื่อฟังๆ" เธอลูบหัวผมเบาๆ ผมไม่ใช่หมานะ ผมคิดแย้งขึ้นมาในใจ

ผมรู้สึกได้ถึงริมฝีปากนิ่มๆ อุ่นๆ ที่สัมผัสตรงระหว่างแก้มกับปาก พอสัมผัสนั้นหายไปผมก็ลืมตาขึ้น

ที่นี่กลับกลายเป็นห้องนอนโลกความจริง แต่ความรู้สึกที่แก้มยังคงอยู่ แม้ว่าความฝันจะจากไป

 

 

 วันนี้เขียนได้เร็วมากเลย หรือเพราะมันออกมาจากใจกันแน่นะ

 

Comment

Comment:

Tweet

ูู^^
ฝันโคตรๆ ยังไม่ได้ดู ไม่มีเวลาปั่นแต่งานช่วงนี้

กูก็ฝันอย่างนี้บ่อยๆนะ แต่จะมีแค่บางครั้งที่มันฝังลึกเข้าไปในหัวใจ แม้ยามตื่นขึ้นมา ความรู้สึกก็ยังคงอยู่ไม่หายไป ผมก็จะเก็บความรู้สึกนั้นไว้ กลั่นมาเป็นตัวอักษรป้อนลงบล๊อค
มึงไปดูฝันโครตๆมาหรือไงวะ
เมื่อก่อนไม่เห้นฝันอย่างนี้

#9 By NusseRzx on 2009-09-24 12:46


อ่านแล้วอยากมีความรักแบบนี้มั้งจัง จะได้ร้องไห้ให้หมดก๊อกไปเร้ย ซึ้งๆ หนังเกลหลีชิดซ้ายยยยย

สู้อย่ามีสตินะคะพี่question

#8 By cry no tear (119.42.78.93) on 2009-09-21 00:02

ความฝันหรือว่าความจริงคะเนี่ย question

เจ๊บอกให้หลับตาไง..

..เราจะได้เจอกันในฝัน big smile

ถ้าเป็นเรื่องจริง ก็คงเป็นคนของความทรงจำที่งดงามนะคะ เก็บความรักไว้ที่ใจและความทรงจำก็ได้นะ เค้าไม่ได้หายไปไหน confused smile
right

#6 By T o' M @ ZZ u ครับ on 2009-09-10 23:23

อะ หือออ

ปล. คนในรูปน้องกูเอง

#5 By T o' M @ ZZ u ครับ on 2009-09-10 20:37

ความฝันที่ตั้งอยู่บนความจริง

มันอาจดูเลือนลางเเต่ก็ดูจริงเหลือเกิน

เวลาผ่านไป ความฝันอาจกลายเป็นจริง

หรือความจริง อาจแปรเปลี่ยนไปเป็นความฝัน

เหมือนการเดินท่องเที่ยวไปในโลกคู่ขนาน





#4 By TACEULB (125.25.39.206) on 2009-09-09 01:51

ทึ่ง Hot! Hot!

ความรักบางทีมันก็ไม่สามารถบอกได้ว่าเราอยากจะลืม หรืออยากจะจำ จิตใต้สำนึก มันทำการของมันเอง ว่ามัีนอยากจะทำอะไร

เคยเหมือนกันครั้งหนึ่งฝันถึงคนที่กำลังรออยู่ เขาโบกมือให้เราอยู่บนหน้าต่างชั้น 2 ใจเรางี้ใจเต้น ตุ๊บตั๊บเลย

ตื่นมา ใจยังเต้นอยู่เลย



จริงๆมันก็เต้นไม่หยุด มาจนถึงวันนี้แหละ


แน่ดิ.......ถ้าหยุดมันก้อตายย
ซึ้งง่ะ เรื่องแต่งหรือประสบการณ์จริงเนี่ย
ซึ้งจังค่ะ ความฝันจริง ๆ หรอเนี้ย open-mounthed smile

#1 By Aoraae on 2009-09-08 11:29